Sinds vorige week is er weer Skrei. Wat de nieuwe haring voor Nederland is, is de Skrei voor Noorwegen. Winterkabeljauw wordt de vis ook wel genoemd, wild dus uit Noorwegen. De Skrei trekt iedere winter van de Noordpool naar de Lofoten, een eilandengroep voor de kust van Noordwegen. Het water is er lekker warm, er is een overvloed aan eten (garnalen, inktvis en makreel), ideale omgeving om te paren en weer op krachten te komen.
De vissen komen er rond de eerste week van januari aan, de vissers wachten er geduldig op. Rond Pasen eindigt het seizoen en vertrekt de Skrei weer naar het noorden. Skrei komt van het noorse wordt Skreid wat zwerven betekent. Skrei is zo duurzaam als het maar kan. Vissers zijn gebonden aan strenge quota en tijden van vangst. Niets dan goeds dus over de Noorse zwerfvis? Door zijn exclusiviteit is de Skrei stevig aan de prijs (en moeilijk verkrijgbaar). Dat is een minpunt, maar dan heb je wel wat. Het vlees is spierwit en stevig van structuur. De Noren verwerken de vis ook tot stokvis (gedroogd in koude lucht) en klipvis ( nat gezouten en gedroogd). Zonde zou ik zeggen, gewoon lekker bakkken op de huid, zo puur mogelijk dus!