Wildplukken, mooi woord. Heel wild is het niet, vooral erg leuk en interessant. Onze begeleidster, bioloog Wies, noemt het consequent oogsten. Prachtig, niet plukken maar oogsten. We zijn met een groep koks in Broek in Waterland, zondag ochtend, prachtig weer. Je hebt niet veel nodig als je wilt wildplukken: een mand, een paar laarzen, een knipper en een eventueel handschoenen (brandnetels). Oh ja, ik vergeet één ding, goede begeleiding. Als je zo een veld in loopt heb je geen idee. Maar na een uur speur je naar: zuring, smeerwortel, watermunt, berenklauw, zevenblad en duizendblad. De paarden in de wei kijken verwonderd toe. De meeste kruiden klinken soort van bekend in mijn oren, maar herkennen tussen het gras blijft toch lastig. Gelukkig is Wies er, zij kent alles en weet alles. Voorzichtig blijven, er gebeuren wel eens ongelukken zo nu en dan. Ook de in overvloed aanwezige paardenbloemen, klaverblad, madelief en pinksterbloem gaan mee. Wie benadrukt dat er van heel wat kruiden pesto, thee of limonade gemaakt kan worden 
(niet mijn favoriete bezigheid). Eenmaal uitgeplukt de keuken in en aan de slag. Verse pasta met berenklauw, kip met look zonder look (dat vind ik persoonlijk wel het kruid van de dag, look zonder look), zalm met zuring, salade broek in waterland, brandnetelsoep, tempura van smeerwortel, kappertjes van paardenbloemknop. En niet te vergeten thee en natuurlijk en pesto. Het is puur koken. We drinken een glaasje wijn, niemand maakt zich druk, dat is wat de natuur met je doet. De dag is perfect, de zintuigen geprikkeld en het verhaal prachtig. Dank Wies!
